Acties

Koninklijk

Comité tot

Bescherming van het

Katholiek Onderwijs

in Antwerpen

Koninklijk Cobesko VZW

De Sinterklaasfeesten komen er aan...

2016 was ook...

 

* ontbijtpakketten, sportdagen, pasen, sinterklaasfeesten, ...

 

* Plechtige eucharistie ter gedachtenis van 70 jaar Cobesko

 

* Vriendendiner

 

* Een bezoek aan de zoo voor 250 kansarme gezinnen in samenwerking met VZW De Vlinder onder de titel 'Een warme winter' op 19 november 2016.

 

 

 

Verleden, heden en toekomst...

 

Ad libitum … 

70 en/of 190 jaar steunend engagement ten dienste van het katholiek onderwijs in Antwerpen…

 

In 1946 voelden enkele overtuigde,  katholiek geïnspireerde mensen ‘van allerlei kunne’ de nood aan om extrasteun te geven  aan een duidelijk stiefmoederlijk behandelde onderwijszuil: deze van het vrij katholiek basisonderwijs.  De financiële positie was er allesbehalve rooskleurig en -ondanks dikwijls enorme plaatselijke inspanningen- stond het schuldenwater in vele scholen regelmatig tot aan de lippen…

 

Waarom geen vereniging stichten die  voor een welwillende steun zou zorgen?

Zo gezegd, zo gedaan: er kwamen een heuse stichtingsacte met notariële documenten en een publicatie in het Staatsblad: Cobesko was geboren en het zou een vereniging zijn die tot barnumdoel had: ‘… de zedelijke en stoffelijke bevordering van het katholiek onderwijs en in het bijzonder middelen verzamelen om de leerlingen van de parochiale scholen te helpen o.a. door kleding, schoolvoeding, verblijf in open lucht en in schoolkolonies, verzorging van Sinterklaas- en kerstfeesten, innerlijke uitrusting van klassen en alles wat verband had met de lichamelijke en morele gezondheid van de volkskinderen, …’

 

Illustratief en sociologisch interessant is wel het feit dat tot het einde van de twintigste eeuw het vooral CVP-geïnspireerden waren die er ofwel hun schouders onder zetten, ofwel op een of andere wijze mee stevig aan de kar duwden.  Enkele namen die in de Scheldestad (en ruime omgeving) klonken als een klok: senator J. Jespers, schepenen  F. Tijsmans, Mia Van Cauwelaert,  Jos Posson,  Georges De Corte,  Etienne Boonet, e.a.

De huidige voorzitter, dhr. Roeland Fierens die zijn hele leven in de banksector actief was, maakt gebruik van al zijn gaven en kwaliteiten om de evoluerende Cobeskodoelstellingen verder waar te maken.

 

Jaar in jaar uit werd getracht geld in het laatje te brengen en soms echt al bedelend wat financiële armslag  te  krijgen.  Terechte extra-aandacht en  -inbreng  werden ook besteed aan breed ondersteuningswerk: bv. voor het buitengewoon onderwijs van het St.Jozefsinstituut voor gehandicapte kinderen (Luchtbal), waarvoor een aangepaste infrastuctuur, speciale hulpmiddelen maar ook schoolvervoer een conditio sine qua non waren.  

Daarnaast kreeg tijdens de eerste decennia het echte parochiaal onderwijs ook een extragulle behandeling: een noodzaak, vooral omwille van de eerder benepen financiële status van de meeste ouders.  Steun omvatte een erg breed spectrum en ging van bouwfondsen over bijkomende financiële subsidiëringen voor allerhande uitrustingen en leermaterieel tot … het ter beschikking stellen aan de scholen van de allereerste kleurentelevisies.

 

Een greep uit de diverse creatieve Cobesko-activiteiten en -initiatieven:  feest van de 20 000 en later van de 30 000 in het Antwerpstadion, Flandria-Scheldetochten en -diners, een onuitputtelijke reeks voordrachten, film- en gala-avonden (o.m. Gilbert Bécaud, Nana Mouskouri, Juliette Gréco, Will Tura, de Strangers, Charles Aznavour, Gaston en Leo, Echt Antwerps Theater, …, …), circusvoorstellingen, zwemwedstrijden, sportdagen, diners, …

 

In feite had Cobesko wel al een bescheiden maar toch doorluchtige voorloper:  ‘De Schoolpenning voor katholiek Vlaams onderwijs’ een rechtstreekse uitloper van de schoolstrijd eind van de 19e eeuw (!) met de liberale  ‘ongelukswet Van Humbeeck’,  de strijd om 'de ziel van het kind' en de onverantwoorde broodroof van het katholiek onderwijzend personeel dat geen les meer wilde/ mocht geven in de scholen van de ‘goddelozen’ of   ‘scholen zonder God’.  Dit had diepe ellende en echte hongersnood in heel wat katholieke onderwijzersgezinnen tot rechtstreeks gevolg.

 

De ‘Schoolpenning’ werd gesticht op 17 december 1876.  Initiatiefnemers waren o.a. oud-burgemeester Van Put, Mgr. Sacré (deken van Antwerpen) en F. Belpaire die op zijn beurt  enkele jaren later Marie Belpaire inspireerde om ook toe te treden tot de Schoolpenning.  Een van de voornaamste elementen die aanleiding gaf tot de stichting van de ‘Schoolpenning’ was het afschaffen van godsdienstonderwijs in de gemeentescholen.  Daarom werd zelf begonnen met écht katholiek onderwijs via de stichting van het St.-Norbertusinstituut voor jongens en het Anna Bynsinstituut voor meisjes.  Deze laatste school werd later opgenomen in het St.-Lodewijksinstituut.

Beide scholen waren ‘betalende’ scholen, daarom wilde de ‘Schoolpenning’ minder bemiddelde ouders die hun kinderen naar deze scholen wensten te sturen, een financieel steuntje geven.

 

Schoolpenning heeft met deze overtuigde inzet vele generaties gesteund en jaren overbrugd,  dit vooral dank zij de in Antwerpen bekende ‘Schoolpenners’: overtuigde steunpilaren van het katholiek onderwijs.  Zij stonden elke zondag aan veel kerkportalen met de ‘bus van de Schoolpenning’ en probeerden ‘hevig schuddend met hun bus vol kleingeld’ de kerkgangers, na voldane zondagsplicht, toch nog  luidruchtig  te overtuigen dat het katholiek onderwijs  een extracentje waard was.  Sommige van deze ‘Schoolpenners’ trokken zelfs de hele zondagvoormiddag  door weer en wind, van kerk tot kerk,  om zo veel mogelijk geld te vergaren voor hún scholen.

 

De evolutie van de tijd was echter niet te stuiten, de generaties overtuigde Schoolpenners dunden ook jaar na jaar uit en uiteindelijk besliste het Bestuur van de Schoolpenning om aan te sluiten bij het aan de moderne tijden blijkbaar  beter aangepaste Cobesko.  

Gedurende vele jaren maakten leden van de ‘Schoolpenning’ verder deel uit van de Raad van Beheer van Cobesko en waakten er mee over dat de edele doelen van de stichters uit 1876 verder bleven leven in de gefusioneerde, ‘koninklijke’ vereniging.  

70 en/of 190 jaar echt steunend, overtuigd engagement dus … een rijk palmares dat niet verloren mag gaan!

 

GB